یک مطلب کوچک و گفتن اینکه چه برداشتی دارین با شما :

عارفی از کوچه ای باریک عبور میکرد و مریدانش به دنبال او ، پیرزنی خاکستر کرسیش را از پنجره بیرون  می ریزد و خاکستر ‌‌‌، عارف را با خود هم آغوش می کند . مریدان همه در انتظار بودن تا عارف سخنی تند گوید و آنان نیز دوصد بر آن گذاشته و به پیرزن تحویل دهند . عارف رو به آسمان کرد و گفت : پروردگارا ، آتش سزاوارم و تو با مهر خاکستر نسیبم میکنی ، آیا در آن دنیا نیز با من چنین میکنی؟

با سلام

باز هم اومدم و خدا را شکر که پس از هر رفتنی بازگشتی هست . به میدان خیال وارد نشدم مگر آنکه یادم باشه که دنیا چیزی نیست که میبینم ٬ بلکه چیزهایی که ندیدم ٬ بیشتر از اونیست که دیده ام.

و چه لحظه ها که از پی هم میگذره و من بی خبر از همه اونا چشم هامو بستم . اگه ازتون بپرسم دقیقه ای از زندگی تونو چند میفروشید چی میگید؟ ۱۰۰۰۰ تومن ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومن یا .... 

خوشبحال اونایی که قیمتشون بیشتر از این حرفهاست و خوش بحال اونایی که هیچ قیمتی براش قائل نیستند . طرف سخن من اونایی هستن که قیمت لحظه های زندگیشون رو میدونن اگه زندگی این قدر گرونه پس چرا به هیچ فروختیمش ؟

البته هستن کسایی که این طور نبودن و اونا ثروتمندان واقعی عمرند .

آرزومند          آرزوهاتونم  

نمیدونم امروز چرا آسمون هم به من نگاه نمی کرد شاید من کاری کردم که از دست من ناراحته

شده شما هم احساس کنید امروز روز شما نیست؟

اگه روزی احساس کنید همه دنیا پشت به شما ایستاده چه میکنید؟

این احساس یکی از دوستانم بود که به شما گفتم شاید برای هر یک از شما پیش آمده باشه که یا دنیا با شما و یا شما با دنیا غریبه بشید اون وقت چه خواهید کرد؟

اسمی را روی ابرها نوشتن تا هر وقت به آسمون نگاه کردی به یاد بیاریش

پس همیشه سرت رو بالا بگیر و یادت نره یکی بالای سرت هست تا تو تنها نباشی

من هم به جمع نویسندگان این وب پیوستم پس خوش آمدم

امیدوارم با طرح موضوعات جدید از طرف شما و نویسندگان وب و بحث برسی در مورد مطالب هم به سوالاتمون با مشورت و صحبت با دوستان هم سن سال پاسخی بدیم و هم در بالا بردن سطح آموختهامون از طریق تجارب دیگران کمکی به هم کنیم

و اما یک سوال : دوست کیه؟

شما بگید !